Owady błonoskrzydłe

Pszczoły towarzyszą człowiekowi od setek lat. Jednak od niedawna swoje naturalne środowiska – lasy – opuszczają osy i szerszenie, przeprowadzając się w pobliże ludzkich siedzib. Coraz częściej gniazda tych owadów możemy spotkać w przydomowych ogrodach, na strychach, w garażach, a nawet w mieszkaniach – w kanałach wentylacyjnych i dymowych, w murach domów.

OSY

(Vespula)

      To rodzaj owadów charakteryzujący się kontrastowym ubarwieniem, zazwyczaj żółto-czarnym, oraz posiadaniem żądła stanowiącego naturalną broń w razie zagrożenia, a także ułatwiającego uśmiercenie ofiary. Osy osiągają do 30 mm długości ciała.

     Żyją w gromadach, zakładając gniazda przeważnie kulistego kształtu, z szarej masy przypominającej papier, uzyskiwanej w wyniku przeżuwania drewna, mieszanego następnie ze śliną. Wewnątrz gniazda znajduje się plaster zawierający złożone przez królową jaja, otoczony licznymi powłokami masy papierowej zapewniającymi rozwijającym się jajom, a następnie larwom, ochronę przed zimnem.

Jad os nie jest groźny dla człowieka, choć ukąszenia są bolesne. Aby wywołać śmierć dorosłego człowieka potrzeba kilkuset ukąszeń. Wyjątkiem są oczywiście osoby uczulone, u których jad może wywołać wstrząs anafilaktyczny.

Osy są wszystkożerne, bywają szkodnikami owoców, atakują również inne owady. Są roznosicielami niektórych chorób zakaźnych. Do przedstawicieli rodzaju Vespula należą m.in. osa pospolita (Vespa vulgaris), osa rudawa (Vespula rufa) i szerszeń (Vespa crabro).

OSA POSPOLITA

     Długość ciała ok. 2cm. Owad o charakterystycznym żółto-czarnym zabarwieniu. Występuje powszechnie od kwietnia do października. Buduje gniazda w ziemi. Królowa składa w nim jaja, wylęgające się robotnice rozbudowują gniazdo i karmią larwy uśmierconymi owadami. Dorosłe osy żywią się pokarmem pochodzenia zwierzęcego, a także owocami. Zdarza się, że osy zjedzą sfermentowane owoce – są wówczas bardzo agresywne. Najczęściej jednak nieprowokowane nie atakują. Ukąszenie jest bolesne, ale nie niebezpieczne z wyjątkiem użądleń w szyję lub gardło, jednak u osób uczulonych może dojść nawet do zatrzymania akcji serca.

Owady te potrafią kłuć wielokrotnie, wstrzykując jad. Miejsce ukąszenia boli i puchnie. Gdy ból mija, skóra mocno swędzi. Warto wówczas zastosować maść hydrokortyzonową lub Oxykort. Jad osy zawiera substancje uczulające, powodujące rozpad czerwonych krwinek, działa drażniąco na zakończenia nerwów. Po ukąszeniu najlepiej stosować mokre, zimne okłady. Można zanurzyć ukąszone miejsce w zimnej wodzie.

Pszczoły

(Apini)

     Pszczoły miodne – plemię owadów z rodziny pszczołowatych, obejmujące gatunki wytwarzające miód.

     Pszczoły miodne zbierają nektar i pyłek kwiatów, który jest ich pożywieniem i w ten sposób zapylają rośliny owadopylne. Pszczoła unosi się w powietrzu dzięki pracy dwóch par skrzydeł zbudowanych z przezroczystej błony. Żądło znajduje się na końcu odwłoka i może zostać przez zagrożonego owada wprowadzone do ciała innego zwierzęcia, jednak pszczoła wkrótce potem ginie. Jad pszczeli może powodować nieprzyjemną opuchliznę, ale jest niebezpieczny tylko dla osób uczulonych lub w przypadku wielu ukąszeń (dla dorosłego zdrowego człowieka zagrożenie życia występuje przy około stu ukąszeniach). Niektóre gatunki pszczół żyją samotnie, wiele gatunków jednak tworzy roje i zamieszkuje gniazda o skomplikowanej strukturze wewnętrznej.

    Po użądleniu, trzeba natychmiast wyjąć żądło, zdezynfekować ranę i stosować okłady z Altacetu. Warto pić wapno. 

 Szerszenie

(Vespa crabro)

     Owady z rodziny osowatych (Vespidae), z grupy żądłówek; dł. ok. 3 cm; ubarwienie żółto-brunatno-czerwone, z czarnym deseniem. Buduje gniazda z drewna przeżutego ze śliną (podobnie jak inne osy). Żywi się owadami, owocami oraz sokami niektórych drzew. Występuje na całym świecie za wyjątkiem Australii, Nowej Zelandii i zimnych stref klimatycznych.

     Jad szerszeni jest porównywalny z jadem pszczół i os, zawiera jednak większą dawkę toksyn. Użądlenie szerszenia jest boleśniejsze od użądleń pszczół czy os z powodu większego
i głębiej penetrującego żądła oraz substancji zawartych w jadzie, powodujących silne pieczenie rany. Statystyki wykazują, że potrzeba przeciętnie około 500 do 1000 użądleń aby zabić człowieka, ponieważ jednak tylko około 1/10 roju (liczącego zazwyczaj kilkaset owadów) atakuje i żądli, liczba ta w praktyce zostaje bardzo rzadko osiągnięta. Dodatkowym czynnikiem jest fakt, że szerszenie są o wiele mniej agresywne od mniejszych os i trudniej je sprowokować do ataku.

     W przypadku ukąszenia przez szerszenia najlepiej zgłosić się do lekarza.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s